Božić po julijanskom kalendaru je važan praznik za pravoslavne vernike, a posebno za Rusku pravoslavnu crkvu. Ovaj praznik se slavi 7. januara, a pripreme za Božić počinju nekoliko dana unapred. Tradicionalna običaji uključuju čišćenje domova, pripremu jelki, ukrašavanje božićnim venčićima i svećama.
Na sam dan praznika, vernici se posvećuju molitvama i radosti prazničnog okupljanja. Vrata domova su otvorena za posete, a beskućnici su dobrodošli, jer se veruje da se lice Isusa Hrista može sakriti u svakome. Jedan od običaja u nekim delovima Rusije je tradicija položajnika, gde prvi gost donosi jelovu grančicu i pravi se vatra, dok se dočekuje sa solju i hlebom.
Ručak za Božić obiluje jelima od mesa, poput pečenog prasetine ili guske punjene jabukama, kao i 12 vrsta jela u čast 12 apostola. Važan simbol je božićni hleb agnjec, koji predstavlja žrtvu Isusa Hrista. Nakon ručka, ukućani se zajedno okupljaju za stolom, prekrivenim belim stolnjakom koji simbolizuje belo platno u koje je Hrist umotan po rođenju.
Božić je vreme darivanja i odlazaka u goste, a tradicionalne kolede su i dalje prisutne u manjim mestima. Deca veruju u Babušku, tradicionalnog božićnog lika koji deli poklone, kao i u Snjeguročku i Božić Batu. Verovanja vezana za Božić su važna za Ruse, a neki od njih uključuju prognoze o plodnosti godine prema vremenskim uslovima.
Posle Božića dolazi period od 12 najveselijih dana u godini, nazvan svjatki, koji uključuju posete rodbini i prijateljima, festivale, pozorišne predstave i večeri duhovne muzike. Svjatki traju do Bogojavljenja 19. januara, a vernici veruju da sveti dani privlače sreću. Ovi dani su prilika za gatanje i bavljenje raznim magijskim ritualima, iako Ruska pravoslavna crkva insistira da se pravi hrišćani trebaju posvetiti molitvi i činjenju dobrih dela tokom Božića i svjatki.
