U Paraćinu se održava Letnji šahovski kamp pod nazivom „Šahovski susreti budućih šampiona“, sa finansijskom podrškom Kabineta ministra bez portfelja, zaduženog za odnose sa dijasporom. Ovaj događaj privukao je više od 120 učesnika uzrasta od 6 do 18 godina iz 13 zemalja, uključujući Švajcarsku, Finsku, Veliku Britaniju, Francusku, Sloveniju, i druge. Mnogi mališani su poreklom Srbi, a njihovo prisustvo ovom kampu naglašava vezu između dijaspore i domovine.
Ministar Đorđe Milićević, zadužen za odnose sa dijasporom, istakao je važnost ovakvih okupljanja. On je naglasio da dolazak dece u Srbiju ne predstavlja samo sportski događaj, već i priliku za jačanje patriotizma i ljubavi prema otadžbini. „Sva deca znaju šta je patriotizam i ljubav prema Srbiji,“ rekao je Milićević, naglašavajući da takve aktivnosti prevazilaze granice kampa.
Među učesnicima je i Radmila Marković, koja je po drugi put dovela svoje unuke iz Francuske. Ona ponosno deli da su njeni unuci naučili srpski jezik i izražavaju ljubav prema Srbiji, zahvaljujući aktivnostima u srpskoj zajednici u inostranstvu. Njihov entuzijazam za šah i druženje s vršnjacima dodatno doprinosi jačanju njihove veze sa domovinom.
Devetogodišnji Aleksandar Nedić iz Bazela takođe se raduje ovom iskustvu. Iako tek uči šah, uživa u igri i planira izlet po gradu. Njegova sreća što je igrao s ministrom dodatno oslikava koliko je ovaj kamp posebno iskustvo za sve učesnike.
Mnogi učesnici dolaze iz Srbije i susednih zemalja, što im olakšava putovanje. Mihajlo Dokmanović (15) iz Hrvatske podelio je svoja iskustva sa prethodnih kampova i pohvalio se svojim rezultatima. Ove pobede i prijateljstva koja stiču tokom takmičenja stvaraju trajne veze između mladih šahista.
Marija Lukić, međunarodni šahovski sudija, bila je zadužena za realizaciju programa. Ona ističe da među decom ima i veoma talentovanih šahista, kao i početnika. Njihov cilj nije samo takmičenje, već i upoznavanje s vršnjacima, jačanje veza sa svojim korenima, i vežbanje srpskog jezika. Organizovani su časovi srpskog jezika i upoznavanja sa istorijom grada, što dodatno obogaćuje njihovo iskustvo.
Marija naglašava da su pobede na takmičenjima važni, ali ne i presudni. Najvažnije je da deca osećaju da su kod kuće i da grade prijateljstva. Ovaj kamp pruža jedinstvenu priliku za povezivanje sa srpskim kulturološkim nasleđem dok uživaju u igri šaha. Na kraju, cilj je da ova deca odnesu deo Srbije sa sobom u svoje domovine.
Ovaj događaj oslikava duh zajednice i povezanost srpskog naroda, bez obzira na to gde se nalaze, stvarajući tako neprocenjive uspomene i prijateljstva koja će trajati ceo život.
