Na povrsinama eksploziva iz Drugog svetskog rata, za koje se ranije verovalo da su toksični za morski svet, otkriveni su životni oblici poput rakova, crva i riba. Ove informacije dolaze iz novog istraživanja koje je sprovedeno u Baltičkom moru, gde su naučnici zabeležili da su živi organizmi prisutni na bojevim glavama više nego što se očekivalo.
Andrej Vedenjin, autor studije iz Senkenbergovog istraživačkog instituta u Nemačkoj, istakao je da su istraživači bili pripremljeni na manji broj vrsta, ali su bili iznenađeni rezultatom. U nemačkim vodama, za koje se procenjuje da sadrže oko 1,5 miliona metričkih tona odbačenog oružja, većina potiče iz dva svetska rata. Ova zaliha oružja često sadrži nedovoljno proučavane nuklearne i hemijske ostatke, kao i eksplozive poput TNT-a.
Istraživanje je pokazalo da su olupine i vojni kompleksi bogati biodiverzitetom. U ovoj studiji, istraživači su zabeležili prisustvo raznih morskih organizama u Lubečkom zalivu, gde su pronađeni i ostaci bombi koje je koristila nacistička Nemačka. Ekolog Džejms Porter sa Univerziteta Džordžija, koji nije učestvovao u istraživanju, napomenuo je da se ekologija bombi obično zanemaruje, ali se može smatrati važnom za razumevanje ovih podmorskih ekosistema.
Novo istraživanje objavljeno u časopisu Communications Earth and Environment pruža fascinantan uvid u to kako morska stvorenja uspevaju da opstanu čak i na kontaminiranim mestima. Pitanje koje se postavlja jest zašto bi morska stvorenja naseljavala kontaminirano oružje—jedan od mogućih razloga je privlačnost čvrstih površina koje su sve ređe prisutne u Baltičkom moru.
Morsko dno tog područja uglavnom se sastoji od ravne površine mulja i peska, a kamenje i stene su uklanjani zbog gradnje tokom 19. i 20. veka, što je doprinelo smanjenju prirodnih staništa. Ujedno, ova oblast je izolovana od ljudskih aktivnosti zbog prisustva hemikalija, što može stvoriti neka zaštitna područja unutar kojih morski organizmi mogu prosperirati, iako postoje i toksični efekti.
Naučnici se nadaju da će moći proceniti koliko kontaminacije morski svet može apsorbovati. Sledeći korak u istraživanju obuhvata proučavanje procesa naseljavanja tih organizama i njihovih mogućnosti za razmnožavanje. Biolog za očuvanje mora, Dejvid Džonston sa Univerziteta Djuk, primećuje da ovakve studije pokazuju kako priroda uspeva da iskoristi ono što su ljudi ostavili za sobom, pretvarajući to u priliku za opstanak.
Bez obzira na prisustvo kontaminacije, zapravo se pokazuje da život može pronaći put čak i u nepovoljnim uslovima, što je pravi testament otpornosti prirode. Džonston, koji je nedavno mapirao potonule brodove iz Prvog svetskog rata koji su postali staništa za morski svet, smatra da je to sjajan dokaz snage života.
Sve ovo ukazuje na potrebu za dubljim razumevanjem biologije i ekologije uvaženih ekosistema. Dok se sukobi nastavljaju da ostavljaju svoju senku na svetovima okeana, nova otkrića mogu podstaći dodatna istraživanja i ohrabriti zaštitu ovih jedinstvenih staništa. Važnost očuvanja ovih područja postaje još izraženija kako se sve više pojavljuje dokaza o otpornosti i prilagodljivosti života u uslovima koji se smatraju neprijateljskim.
