Dragan Labović, nekadašnji talentovani košarkaš i reprezentativac Srbije, preminuo je od srčanog udara, ostavljajući za sobom duboku tugu u košarkaškoj zajednici. Nažalost, iako je bio poznat kao jedan od najvećih talenata, Labović nikada nije dostigao svoj puni potencijal kao igrač. Preminuo je dok je bio aktivno uključen u košarku, gledajući ka budućnosti svojih mladih igrača. Tokom poslednjih meseci svog života, bio je trener i vlasnik košarkaškog kluba Jastrebac, sa sežištem u Blacu, gde je planirao da poveže svoje klince u duelu protiv KK Lebane.
Te nedelje, Labović je trebao da povede svoj tim na utakmicu. Njegova poslednja aktivnost bila je u Hali sportova „Čika Duško Jovanović“ u Blacu, mestu gde je trenirao i razvijao mlade košarkaše. Kada su novinari posetili tu halu nakon njegove smrti, zatekli su tišinu i tugu, oslikavajući gubitak tog izvanrednog trenera koji je bio oslonac i inspiracija za svoje igrače.
Na svom poslednjem treningu, Labović je predano radio na razvoju budućih talenata srpske košarke, predano prenoseći svoje znanje na mlade. Njegovi planovi su bili jasni i puni entuzijazma, kako je pisao na društvenim mrežama nekoliko dana pre tragičnog događaja. izrazio je očekivanje i nadu u uspeh svog tima, naglašavajući važnost zajedništva i timskog duha.
Dragan Labović je rođen u Prokuplju, gde je započeo svoju košarkašku karijeru. Godine 1999. prešao je u Zdravlje iz Leskovca, gde je proveo tri godine. Njegov talenat nije prošao nezapaženo, pa ga je Ratko Radovanović, tadašnji sportski direktor FMP-a, pozvao da pređe u taj klub. Svoj debi u Jadranskoj ligi imao je 2003. godine. Prva prava seniorska šansa došla je u Borcu iz Čačka, gde je pod trenerom Milovanom Stepandićem ostvario značajne rezultate, uključujući titulu najkorisnijeg igrača.
Godina 2006. donela je povratak u FMP, gde je Labović započeo da dobija veću minutažu. Tokom sezone 2006/07. beležio je prosečno 9,1 poen po meču, a 2007. godine osvojio je Kup Radivoja Koraća. Kako su godine prolazile, Labović je postajao sve bolji – najupečatljivija sezona bila mu je 2008/09. kada je postigao prosečno 18 poena i postao najbolji strelac Jadranske lige.
Nakon 2009. godine, Labović je pokušao da se probije i u inostranstvu, igrajući za različite evropske klubove, ali se suočavao sa izazovima. Iako nije mogao da se zadrži duže od godine dana u jednom klubu, njegovo putovanje ga je odvelo od Soluna do Francuske i ostalih evropskih destinacija. Njegova karijera obeležena je brojnim selidbama i prelazima, ali nikada nije napustio ljubav prema igri.
Pored svog igračkog doprinosa, Labović je bio poznat i po pismu upućenog tadašnjem selektoru Dušanu Dudi Ivkoviću, kada je izbačen iz reprezentacije zbog viška kilograma. Njegova karijera, iako ispunjena izazovima, ostavila je dubok trag u srpskoj košarci.
Dragan Labović ostaje zapamćen kao strastveni posvećenik košarci, čovek koji je trenirao i inspirasao nove generacije. Njegov iznenadni odlazak ostaviće prazninu koja se teško može popuniti, a nasleđe koje je izgradio u košarkaškom svetu će zauvek živeti kroz igrače koje je trenirao i vrednosti koje je prenosio. Košarkaška javnost će se truditi da očuva sećanje na njegov doprinos i strast prema igri koju je voleo.
