Nova studija istraživača sa Univerziteta Alto u Finskoj donosi značajne informacije o broju ljudi koji žive na planeti Zemlji. Prema ovom istraživanju, vlade, međunarodne organizacije i istraživači mogli bi značajno potceniti broj populacije zbog nedostatka podataka o ljudima koji žive u ruralnim sredinama. Većina postojećih baza podataka, navodi se, ne pokriva adekvatno ovaj deo stanovništva, posebno u teško dostupnim područjima.
Istraživači su objavili svoje nalaze u časopisu “Komunikacije u prirodi” (Nature Communications), analizirajući pet najčešće korišćenih globalnih baza podataka o broju stanovnika: WorldPop, GVP, GRUMP, LandScan i GHS-POP. Rezultati su pokazali da se u zvanični ukupan broj stanovnika, koji trenutno iznosi 8,2 milijarde, potencijalno ne računa između 53 i 84 odsto ruralnog stanovništva. Ovi podaci sugerišu da bi stvarna cifra može biti znatno veća nego što se prethodno smatralo.
Istraživači su naveli da čak i najpouzdaniji setovi podataka iz 2010. godine potcenjuju broj ljudi u ruralnim sredinama između 32 i 77 procenata. Takođe, postoji zabrinutost da su greške u podacima nastale 2010. godine nastavljene i u globalnim bazama podataka iz 2015. i 2020. godine. Josias Lang-Ritter, autor studije i istraživač na Univerzitetu Alto, ističe da je ovo prvi put da su prikazani dokazi o tome da značajan deo ruralnog stanovništva nedostaje u globalnim bazama podataka.
Studija posebno naglašava izazove u prikupljanju podataka o populaciji iz ruralnih područja, naročito u zemljama u razvoju. Ove regije često nemaju adekvatne resurse za sprovođenje popisa stanovništva, a u krizom pogođenim oblastima informacije su još teže dostupne. Baze podataka kao što su GRUMP i WorldPop oslanjaju se na tehnologije kao što su satelitski sistemi za praćenje ljudi, koristeći noćna svetla kao indikator naseljenosti. Međutim, ovo može dovesti do previdjanja područja bez električne energije, što je česta pojava u ruralnim zajednicama.
Istraživači ističu da je neophodno primeniti inovativne pristupe u prikupljanju demografskih podataka kako bi se obezbedila tačnija i potpunija slika o globalnoj populaciji. Oni predlažu korišćenje kombinacije tradicionalnih metoda prikupljanja podataka, kao što su ankete i terensko istraživanje, zajedno sa modernim tehnologijama, kako bi se popunile praznine u podacima. Ovaj problem je katalizator za potrebe pozivanja vlada i organizacija da pruže dodatne resurse i podršku za prikupljanje preciznih informacija o ljudima koji žive u ruralnim sredinama.
Važnost ovih nalaza odražava se i na planiranju i implementaciji razvojnih politika. Precizno razumevanje broja i demografskih karakteristika poblacije je ključno za donošenje odluka koje se tiču ekonomskog razvoja, infrastrukture, zdravstva i obrazovanja u tim područjima. Ako se ne uzmu u obzir značajne populacione grupe, to može rezultirati neadekvatnim resursima i strategijama koje ne zadovoljavaju potrebe zajednica.
Završni deo studije poziva na hitnu potrebu za reformom način na koji se prikupljaju i analiziraju podaci o stanovništvu, kao i na veću saradnju između zemalja, međunarodnih organizacija i istraživačke zajednice kako bi se obezbedila tačnost u podacima. Napredovanje u tehnologiji i metodologiji može osnažiti globalne napore u prikupljanju relevantnih informacija koje će obezbediti pravednije i održivije planiranje za sve ljude, bez obzira na to gde žive.
