Pre dvadeset godina, Kongres SAD je zadao NASA zadatak da pronađe 90 procenata asteroida blizu Zemlje koji predstavljaju pretnju našoj planeti. Napredak je postignut u identifikaciji asteroida koji orbitiraju oko Sunca i približavaju se na udaljenost do 1,3 astronomske jedinice od Zemlje. Međutim, sada se javlja potreba za proširenjem potrage, jer astronomi otkrivaju asteroide koji orbitiraju oko Venere, koji takođe mogu predstavljati pretnju, prenosi Science Alert.
Nova istraživanja usmerena su na razumevanje koliko takvih asteroida može „ko-orbitalno“ orbitirati oko Venere i na način kako ih detektovati. Ove objekte može biti teško uočiti zbog toga što su često zaklonjeni sunčevim sjajem, pa se posmatranje svodi na određene „prozore“ kada je moguće posmatrati ili detektovati asteroide.
Istraživanje pod nazivom „Nevidljiva pretnja: procena rizika od sudara koje predstavljaju neotkriveni ko-orbitalni asteroidi Venere“ objavljeno je u časopisu Astronomy and Astrophysics. Glavni autor, Valerio Karuba, docent na Univerzitetu Sao Paulo u Brazilu, ističe da je trenutno poznato dvadeset ko-orbitalnih asteroida Venere. Ovi asteroidi su zaštićeni od bliskih susreta sa Venerom, ali ne i od kontakta sa Zemljom.
Ko-orbitalni asteroidi Venere smatraju se potencijalno opasnim asteroidima (PHA) ako imaju „minimalni prečnik od oko 140 metara i približavaju se na manje od 0,05 astronomske jedinice od Zemljine orbite“. Istraživači se usmeravaju na procenu pretnje koju bi neotkriveni ko-orbitalni asteroidi mogli predstavljati za Zemlju, kao i na njihovu detektabilnost sa Zemlje i iz svemirskih opservatorija.
Samo jedan od dvadeset poznatih asteroida ima „orbitalnu ekscentričnost“ ispod 0,38, što opisuje koliko orbita odstupa od savršenog kruga. Asteroidi sa širim orbitama dolaze bliže Zemlji i lakše su uočeni, što znači da je njihovo otkriće može biti rezultat pristrasnosti u posmatranju. Nažalost, to može značiti da postoji mnogo više asteroida sa manjim ekscentričnostima koji su teški za detekciju.
Jedan od izazova u proceni opasnosti ko-orbitalnih asteroida leži u njihovim nepredvidivim orbitama. „Ko-orbitalni asteroidi Venere su veoma haotični, sa Ljapunovim vremenom od 150 godina,“ objašnjavaju autori istraživanja. Ovo vreme označava period u kojem se orbitalna putanja objekta može učiniti nepredvidivom.
Istraživači su stvorili mrežu sa različitim orbitalnim inklinacijama, koristeći 26 kloniranih asteroida, integrisali su ih sa orbitama planeta Sunčevog sistema tokom 36.000 simuliranih godina. Ovim pristupom su analizirali da li je neki od kloniranih asteroida imao blizak susret sa Zemljom. Otkrili su da postoji opseg orbita sa ekscentričnošću manjom od 0,38, u kojem bi ko-orbitalni asteroidi Venere mogli predstavljati sudarni rizik za Zemlju.
Istraživanje je takođe ukazalo na izazov u detekciji ovih asteroida sa Zemlje. Mogućnost posmatranja ovih objekata uglavnom zavisi od sjaja Sunca, a prozori za posmatranje se dešavaju kada su objekti u najbližoj tački Zemlji. Postavlja se pitanje kako će posmatranja iz orbite Venere, okrenute od Sunca, poboljšati detekciju ovih telesa.
Potencijalno opasni asteroidi, neki dovoljni za uništenje čitavih gradova, predstavljaju značajnu opasnost. Čak i manji asteroid od 150 metara može udariti u Zemlju sa snagom stotina megatona TNT-a, što je na hiljade puta više od atomske bombe bačene u Drugom svetskom ratu.
Ko-orbitalni asteroidi Venere nude jedinstven izazov zbog poteškoća u njihovom otkrivanju. Opservatorija „Vera Rubin“ trebala bi detektovati mnoge asteroide tokom regularnih posmatračkih kampanja, međutim, traženje potencijalno opasnih asteroida koji ko-orbitiraju Veneru verovatno će zahtevati poseban trud i posvećenost. Istraživači zaključuju da bi samo posvećena posmatračka kampanja iz svemirske misije blizu Venere mogla pomoći u mapiranju i otkrivanju ‘nevidljivih’ potencijalno opasnih asteroida.
