Istraživači sa finskog Univerziteta u Turkuu nedavno su otkrili četiri nove vrste tarantula, koje su svrstane u novi rod nazvan Satyrex. Ovaj naziv derivira iz grčke reči „satir“, koja se odnosi na mitološka bića poznata po svojoj seksualnoj energiji, dok latinska reč „rex“ znači „kralj“. Ove tarantule su prepoznate po svojim izuzetno velikim polnim organima.
Najveća od novootkrivenih vrsta je Satyrex ferox, što u prevodu znači „svirep“. Ime odražava njenu agresivnu prirodu. Ostale vrste u ovom rodu su S. arabicus i S. somalicus, nazvane prema geografskim oblastima u kojima su otkrivene – Arabijskom poluostrvu i Somaliji. Četvrta vrsta, S. speciosus, dobila je naziv zbog svoje svetlije boje.
Zanimljivo je napomenuti da tarantule nemaju penise u tradicionalnom smislu. Umesto toga, koriste strukture poznate kao palpe, koje im pomažu da hvataju spermu iz svojih abdomena i prenose je u genitalni otvor ženki. Mužjaci novih vrsta imaju najduže dlačice od svih poznatih tarantula, dužine do pet centimetara. Za poređenje, većina vrsta ima dlačice koje su duple dužine od njihovog oklopa.
Četiri nove vrste su grupisane u potpuno novi rod, Satyrex, koji sada obuhvata i petu prethodno opisanu vrstu, ali smeštenu u drugi rod. Alireza Zamani, arahnolog sa Univerziteta u Turkuu, ističe da su morfološki i molekularni podaci pokazali da se ove vrste toliko razlikuju od svojih najbližih srodnika da je bio potreban potpuno nov rod za njihovu klasifikaciju.
Naziv nove tarantule inspirisan je mitološkim satirima iz starogrčke kulture, koji su poznati po svojoj erotskoj prirodi. Završni deo reči „rex“ sugeriše moć i dominaciju, što dodatno naglašava karakter ove grupe tarantula.
Preliminarna istraživanja sugerišu da dugački prstići mužjaka mogu omogućiti bolju distancu tokom parenja, čime se smanjuje rizik od napada i proždiranja od strane agresivnih ženki. Tarantule su primer izraženog polnog dimorfizma, gde su mužjaci obično manji i upadljiviji od ženki.
Kod mužjaka, polni otvor se nalazi na sredini epigastralne brazde i veoma je jednostavne građe, dok pedipalpi igraju ključnu ulogu u parenju. Služe za prenošenje spermatozoida, a njihova struktura je od suštinske važnosti pri određivanju vrsta.
Ženski reproduktivni organ, poznat kao vulva, obično ima složeniji izgled i završava se složenim kopulatornim aparatom, koji se naziva epigina. U blizini ovih struktura nalaze se spermateke koje prihvataju spermatozoide. Oplodnja jajašaca se dešava u trenutku kada izlaze iz tela ženke, a kompleksnost ovih organa osigurava uspešno parenje.
Kao i ostali pauci, tarantule pokazuju specifično ponašanje tokom parenja. Manji mužjaci često čekaju trenutak kada žena postane manje aktivna, kako bi obavili svoju funkciju, istovremeno se pripremajući za bežanje od moguće pretnje.
Istraživanje ovih novih vrsta tarantula ne samo da doprinosi razumevanju biološke raznolikosti, već i otkriva fascinantne aspekte evolucije i adaptacije u svetu arahnida. S obzirom na njihovu jedinstvenu strukturu i načine parenja, Satyrex rod predstavlja značajan doprinos arahnološkim studijama. Ova otkrića otvaraju nove puteve za istraživanje i razumevanje različitih aspekata života tarantula, a time i biodiverziteta uopšte.
