Naučnici su na dnu Sredozemnog mora, na dubini od pet kilometara, otkrili veliku deponiju otpada, uključujući plastične boce, čaše, limenke i razni drugi otpad. Ove informacije su objavljene u grčkim medijima, a tim istraživača je naglasio da prisustvo otpada na takvoj dubini ukazuje na ozbiljnost zagađenja koje je posledica ljudskog delovanja. Ovo otkriće naglašava kako su posledice neodgovornog ponašanja ljudi stigle do najudaljenijih delova planete.
Najdublji deo Sredozemnog mora nalazi se jugozapadno od Peloponeza, a njegova dužina iznosi 18 kilometara, dok je širina od četiri do sedam kilometara. Podmorsko vozilo Kaladan, kojim je upravljao Viktor Veskovo uz prisustvo princa Alberta od Monaka, zaronilo je na ovu dubinu u februaru 2020. godine. Snimci napravljenih tokom ovog zaranjanja predati su međunarodnom timu naučnika predvođenih Georgom Hankeom iz Evropskog istraživačkog centra, koji su pregledali video materijal koristeći specijalni softver.
Profesor Jorgos Papateodoru sa Univerziteta u Patrasu, koji se takođe pridružio istraživačkom timu, istakao je da je ovo drugi po veličini sloj otpada registrovan na dubinama većim od dva kilometra i naglasio da su prvi put prikupljeni podaci o čvrstom otpadu u Sredozemnom moru. Rezultati analize su alarmantni, a koncentracija otpada na tom području iznosi 26.175 komada po kvadratnom kilometru, što je među najvišim nivoima zagađenja ikada zabeleženim.
Istraživači dodaju da je najgora koncentracija otpada na svetu registrovana u Južnom Kineskom moru, gde iznosi 55.000 komada po kvadratnom kilometru. Od otpada na dnu Sredozemnog mora, čak 88% čini plastika, dok ostatak čine limenke, staklene boce, papirne kutije i kese. Uočeno je također da neki delovi otpada ukazuju na to da su direktno bačeni sa brodova.
Podaci dobijeni iz studije ukazuju na alarmantne brojke: na svakom kvadratnom kilometru morskog dna nalazi se četiri milijarde mikrovlakana. Istraživačica Kara Lavender Lo iz Nacionalnog okeanografskog centra „Woods Hole“ u Masačusetsu naglašava da je prvi korak u rešavanju problema zagađenja praksom otkrivanje i praćenje otpada.
Naučna zajednica želi bolje da razume gde i koliko otpada se taloži na dnu mora i okeana, kako bi procenila pravi uticaj koji on ima na lokalne ekosisteme. Jedno od ključnih pitanja koje istraživači postavljaju je koliko toksina ispušta plastika dok se raspada na morskom dnu.
Biolog Ričard Tompson sa Univerziteta u Plimutu upozorava da što je veća koncentracija otpada, to je rizik od štetnih posledica veći. Vrednovanje stvarne štete zahteva da se prvo lociraju deponije otpada na morskom dnu, a ovo novo otkriće služi kao važan korak u tom procesu.
Kao posledica ovog istraživanja, sve je jasnije da je plastično zagađenje ozbiljan problem koji se širi čak i do najdubljih delova okeana. Bez hitnog delovanja na smanjenju plastike i unapređenju upravljanja otpadom, posledice za vida morski ekosistem mogu biti pogubne. Naučnici sada imaju još jednu motivaciju da se bore protiv plastičnog zagađenja koje ugrožava ne samo biologiju okeana, već i zdravlje čitavog planeta.
