Radoman Kanjevac, pesnik i dugogodišnji urednik Drugog programa Radio Beograda, preminuo je u 66. godini, što je potvrdila RTS. Njegov doprinos medijima i kulturi ostavio je značajan trag u srpskom društvu.
Kanjevac je rođen 17. maja 1960. godine u Stupu, a svoje obrazovanje stekao je na Fakultetu političkih nauka, gde je diplomirao politologiju sa fokusom na novinarstvo i komunikologiju. Njegova karijera na radiju počela je početkom osamdesetih godina prošlog veka, kada je radio kao zamenik, a potom i kao glavni urednik Studentskog programa radio Indeks 202. Tokom svog rada, stekao je reputaciju kao inovativan i predan novinar.
Na Radio Beogradu se priključio 1985. godine, gde je postao urednik i voditelj emisije „Prodor“, a kasnije i emisije „To je samo rokenrol“. Njegov rad obuhvatao je i druge važne pozicije; bio je urednik kulturne redakcije, kao i zamenik glavnog i odgovornog urednika. Njegov doprinos medijima nije se završavao na radiju, jer je od 2003. do 2004. godine bio direktor Radio sajma, nakon čega je postao medijski menadžer Beogradskog sajma.
Svojim radom na radiju, Kanjevac je osvojio brojne nagrade, uključujući nagradu UNS-a za inovacije u uređivanju programa, što ukazuje na njegovu sposobnost da se prilagodi promenama u medijskoj industriji i da uvodi nove ideje koje su obogaćivale sadržaj.
Pored novinarstva, Kanjevac je bio talentovan pesnik i tekstopisac. Poznat je kao autor stihova za popularnu muzičku grupu „Galija“, koja je ostavila snažan uticaj na muzičku scenu bivše Jugoslavije. Njegovo delo prepoznato je i u prestižnoj antologiji jugoslovenske rok poezije Petra Janjatovića pod nazivom „Pesme bratstva i detinjstva“, gde je zastupljen sa čak 12 pesama. Ova antologija oslikava bogatstvo i raznovrsnost muzičkog izraza koji je Kanjevac predstavljao.
Nakon saradnje s Galijom, objavio je i nekoliko knjiga pesama koje su doprinosile njegovom književnom opusu. Njegova poezija se odlikuje emocijama i dubokim promišljanjem o životu, ljubavi i društvenim temama, što ga čini važnom ličnošću u savremenoj srpskoj poeziji.
Tokom svoje karijere, Kanjevac je dobio brojna priznanja za svoj rad. Neke od njih uključuju „Pečat Narodnog pozorišta“, nagradu „Radoje Domanović“, „Zlatni Beočug“ za trajni doprinos kulturi Beograda, kao i „Zlatne značke“ Kulturno-prosvetne zajednice Srbije. Takođe, osvojio je nagradu „Dimitrije Davidović“ UNS-a, kao i prvu nagradu i priznanja „Zlatna Nika“ na međunarodnom festivalu reportaže INTERFER.
Kanjevacov doprinos kulturi i umetnosti ne može se preceniti; on je bio most između različitih generacija i pravaca u umetnosti. Njegova sposobnost da komunicira s publikom putem radija i poezije, kao i sposobnost da prepozna i promoviše talente u umetnosti, čine ga istaknutom ličnošću u medijima.
Završivši svoj život u 66. godini, Kanjevac je ostavio iza sebe bogat nasleđe koje će nastaviti da inspiriše buduće generacije umetnika i novinara. Njegova strast prema umetnosti i neprestan rad na unapređenju medijske scene u Srbiji ostavili su trajni pečat u kolektivnoj svesti. Početak i kraj njegovog putovanja su odražavali njegovu posvećenost istini, umetnosti i ljudskoj kulturi. Smrt Radomana Kanjevca je gubitak za svet umetnosti i novinarstva, ali njegov duh će živeti kroz njegove radove i uticaj koji je ostavio na mnoge.
