Krležijanski sociopati okupili su se na krovu banke „Glembaj“ u predstavi koju je režirao Branislav Mićunović. Ova situacija poslužila je kao Areopag, mesto sudjenja bogovima, gde su likovi uspeli da uspostave biblijski krug od empatije do zločina. U središtu pažnje je baronica Kasteli, erotomanka koja manipulativno koristi mušku slabost. Anđelika Glembaj kroz erotsku scenu sa Leonom pomerila je značenje krležijanske floskule o glembajevskoj krvi. Pavle Pekić kao Fabrici i Amar Ćorović kao Puba doprineli su duhovnoj klaustrofobiji predstave. Preokret nastaje kada Ignjatov doživi nesreću, a Šarlota Kasteli, u kostimu barske dame, predstavlja ženu koja je svesna svojih mana i spremna je da naplati svoj uličarski život. Kompozitor Stefan Ćirić dodao je varijetetsku notu predstavi, dok je scenski govor bio „krležijanski“, ali diskretan.
U predstavi „Glembajevi“ reditelja Branislava Mićunovića, skup krležijanskih sociopata okupio se na krovu banke „Glembaj“ na dan proslave njenog godišnjice. Ova situacija poslužila je kao mesto sudjenja bogovima, gde su likovi uspeli da uspostave biblijski krug od empatije do zločina. U središtu pažnje je baronica Kasteli, erotomanka koja manipulativno koristi mušku slabost. Anđelika Glembaj kroz erotsku scenu sa Leonom pomerila je značenje krležijanske floskule o glembajevskoj krvi. Pavle Pekić kao Fabrici i Amar Ćorović kao Puba doprineli su duhovnoj klaustrofobiji predstave. Preokret nastaje kada Ignjatov doživi nesreću, a Šarlota Kasteli, u kostimu barske dame, predstavlja ženu koja je svesna svojih mana i spremna je da naplati svoj uličarski život. Kompozitor Stefan Ćirić dodao je varijetetsku notu predstavi, dok je scenski govor bio „krležijanski“, ali diskretan.
Baronica Kasteli, koja tvrdi da je slučajno oborila staricu svojim kolima, postaje središte pažnje predstave. Mlada žena u visokoj trudnoći i sa detetom na rukama baca se sa krova banke jer nije dobila pomoć koju je tražila. Likovi na krovu banke uspostavljaju zavere, svaki prebacuje krivicu na drugog. Baronica Kasteli, erotomanka života na ulici, koristi svoju manipulativnost i fizičku lepotu kako bi ostvarila svoje ciljeve. Međutim, strastan poljubac sa Anđelikom dovodi do promene u njenom karakteru.
Anđelika Glembaj kroz erotsku scenu sa Leonom pomera značenje krležijanske floskule o glembajevskoj krvi. Pavle Pekić u ulozi Fabricija doprinosi duhovnoj klaustrofobiji predstave, dok Amar Ćorović kao Puba pronalazi pravi ton za svog lika. Daniel Sič kao Silberbrant i Milan Zarić kao doktor Altman doprinose kompleksnosti likova. Preokret u predstavi nastaje kada Ignjatov doživi nesreću, a Šarlota Kasteli, kostimirana kao barska dama, suočava se sa svojim prošlim greškama.
Isidora Simijonović u ulozi baronice Šarlotte Kasteli iznosi unutrašnju borbu žene svesne svojih mana, ali odlučne da naplati svoj „uličarski“ život. Kompozitor Stefan Ćirić doprinosi atmosferi predstave, dajući joj varijetetsku notu. Scenski govor je bio „krležijanski“, ali diskretan, doprinoseći autentičnosti prikaza. Sam kraj predstave razrešava dihotomiju Leonovog karaktera i potvrđuje glembajevsku prirodu Šarlote Kasteli.
U predstavi „Glembajevi“ reditelja Branislava Mićunovića, skup krležijanskih sociopata okupio se na krovu banke „Glembaj“ na dan proslave njenog godišnjice. Ova situacija poslužila je kao mesto sudjenja bogovima, gde su likovi uspeli da uspostave biblijski krug od empatije do zločina. Sudbina likova prepletena je sa emocijama, moralnim dilemama i unutrašnjim borbama. Scenski govor je bio „krležijanski“, ali diskretan, doprinoseći autentičnosti prikaza. Predstava je uspela da od dekadentnih likova stvori žive, savremene ljude, govoreći o ljudskim slabostima i manipulaciji. Kompozitor Stefan Ćirić doprinosi atmosferi predstave, dajući joj varijetetsku notu.
U predstavi „Glembajevi“ reditelja Branislava Mićunovića, skup krležijanskih sociopata okupio se na krovu banke „Glembaj“ na dan proslave njenog godišnjice. Ova situacija poslužila je kao mesto sudjenja bogovima, gde su likovi uspeli da uspostave biblijski krug od empatije do zločina. Sudbina likova prepletena je sa emocijama, moralnim dilemama i unutrašnjim borbama. Scenski govor je bio „krležijanski“, ali diskretan, doprinoseći autentičnosti prikaza. Predstava je uspela da od dekadentnih likova stvori žive, savremene ljude, govoreći o ljudskim slabostima i manipulaciji. Kompozitor Stefan Ćirić doprinosi atmosferi predstave, dajući joj varijetetsku notu.
