Mihailo Milovanović bio je značajna figura u srpskoj umetnosti, a nedavna izjava ministra Selakovića podsetila je na njegovu veliku ulogu i nepravdu koju je doživeo. Ovaj umetnik, koji je ostavio dubok trag u srpskom rodoljublju, izgradio je svoju vilu 1930. godine prema sopstvenim nacrtima, u kojoj je bio njegov umetnički atelje.
Selaković je istakao da se Milovanović suočio sa teškom sudbinom koja je simbolizovala tragediju Užičke republike. Naime, dok su nas decenijama učili o herojstvu ove republike, zaboravljali su se i mračniji momenti, poput smrti Milovanovića, koji je bio jedna od žrtava ljudskih zavisti i zloće. Njegov doprinos srpskoj umetnosti i njegovu hrabrost u spasavanju zarobljenih članova porodica nekih Užičana od nemačkog okupatora, nisu bili dovoljni da ga spase od zle sudbine. Pored toga, njegova umetnička prošlost, kao najpoznatijeg slikara srpske vrhovne komande tokom Prvog svetskog rata, učinila ga je predmetom ljubomore i nezadovoljstva.
Ministar je podsetio da se Milovanović sa svojim sunarodnicima vratio kao borac u oslobođenu otadžbinu, ali je završio kao jedan od više stotina streljanih zbog odluka vlasti Užičke republike. Njegova sudbina, kao i sudbina mnogih drugih, završila je u masovnoj grobnici, što je stvorilo trajnu mračnu kapljicu u istoriji ovog kraja.
Selaković je najavio niz aktivnosti u čast Milovanoviću. Započeti radovi na obnovi njegove kuće neće stati, a umetničke kolonije posvećene Milovanoviću će biti organizovane sa ciljem da se očuva njegovo nasleđe. U novembru se planira otvaranje nove stalne postavke Narodnog muzeja u Užicu, koja će obuhvatiti izvanrednu zbirku slika ovog velikog umetnika, a grad Užice ima nameru da svake dve do tri godine otkupljuje nova dela Milovanovića iz sveta, vraćajući ih u njegov rodni kraj.
Ministarje još jednom podsetio na umetnički talenat Milovanovića, koji je bio ne samo slikar, već i dizajner jedne vrste ćiriličkog fonta. Njegovo jedinstveno pismo koristilo se na crkvama u užičkom kraju, a planirana je i promocija ovog fonta u MZueju ćirilice.
Nakon obilaska radova na obnovi kuće Milovanovića, ministar je otvorio izložbu radova sa likovne kolonije u povodu Dana grada, organizovanu u Narodnom pozorištu u Užicu. Tu su prisustvovali mnogi građani i umetnici, izražavajući poštovanje prema Milovanoviću i njegovom delu.
Ovaj događaj bio je prilika da se naglasi značaj očuvanja kulturne baštine i sećanja na umetnike koji su obeležili srpsku kulturu. Izložba je uticala na podizanje svesti o Milovanovićevom umetničkom opusu, ali i na važne teme kao što su istorijske nepravde i potreba za pravdom u društvu.
Iz svega navedenog jasno je da je Mihailo Milovanović bio ne samo talentovan umetnik, već i figura koja simbolizuje otpor i snagu srpskog naroda. Njegovo nasleđe će se nastaviti slaviti kroz umetničke kolonije, izložbe i nove stalne postavke, čime će se obeležiti istorijski značaj njegovog dela i njegovih borbi. Sa svakim daljim radom na obeležavanju njegovog života, nadamo se da će pravda konačno biti zadovoljena, a sećanje na ovog velikog umetnika zauvek očuvano.
