Izložbom „Pučinijeve heroine na sceni Narodnog pozorišta“, autora Dragana Stevovića, sutra će u Muzeju nacionalnog teatra biti obeležena vekovna godišnjica smrti Đakoma Pučinija, istaknutog italijanskog kompozitora koji je živeo od 1858. do 1924. godine. Ova postavka je posvećena glavnim ženskim likovima iz Pučinijevih operi koje su se izvodile u Narodnom pozorištu, a u njoj su kroz decenije nastupale brojni talentovani izvođači koji su ostavili neizbrisiv trag na opernoj sceni.
Dragan Stevović, autor izložbe, objašnjava da je prvobitno imao nameru da se fokusira na Pučinijeva dela u celini, ali je shvatio da taj posao prevazilazi mogućnosti prostora Muzeja. „U tih sto godina, skoro sva Pučinijeva dela su odigrana u Narodnom pozorištu“, kaže Stevović, ističući kako su neka od najizvođenijih dela „Madam Baterflaj“, „Toska“ i „Boemi“. Zanimljivo je da je „Toska“ bila na repertoaru od 1945. do 1995. godine, izvođena konstantno sa istim rediteljem, Brankom Pomorišcem, dok su se akteri smenjivali.
Stevović objašnjava da je „Toska“ prvi put izvedena 1942. godine, a na program je došla u vreme rata. „Madam Baterflaj“ je premijerno predstavljena beogradskoj publici 1945. godine, a njen reditelj Dejan Miladinović je 1985. godine postavio novu verziju koja se igra i danas. Ove informacije ukazuju na dugotrajan i bogat odnos Pučinijevih opera sa Narodnim pozorištem.
U postavci su predstavljeni ključni likovi iz Pučinijevih dela, kao što su Mimi i Mizeta iz „Boema“, kao i naslovne uloge u „Toski“, „Madam Baterflaj“ (poznati kao Ćo-Ćo San), „Manon Lesko“ i „Sestra Anđelika“. Stevović je zajedno sa timom istražio arhive i materijale od 1920. do 2025. godine, uz značajnu podršku Muzeja pozorišne umetnosti Srbije. Posetioci će moći da vide kostime, rekvizite i druge artefakte, kao što je kostim Toske koji je nosila Radmila Bakočević.
Pored kostima, izložba uključuje i fotografije i plakate sa premijera, a fokusira se isključivo na stalne članice Narodnog pozorišta. Kako Stevović ističe, ovo je prilika da se pokloni pažnja izvođačima koji su trajno ostavili svoj pečat u interpretaciji Pučinijevih žena.
Pučini je poznat po svojoj sposobnosti da kroz muziku izrazi snažne emocije, a njegovi likovi često prolaze kroz dileme ljubavi, strasti i patnje. Stevović je naglasio da je Pučini uvek uspevao da spoji melodijsku lepotu sa dramatičnom ekspresivnošću, stvarajući tako univerzalne priče koje odzvanjaju kroz vreme.
Đako Pučini rođen je 22. decembra 1858. godine u Luki, malom gradu u Toskani. Pohađao je Konzervatorijum u Milanu, gde je učio od Bacinija i Ponkijelija. Nakon nekoliko početnih neuspeha, poput opera „Vili“ i „Edgar“, svoj svetski uspeh postigao je zahvaljujući operama „Manon Lesko“, „Toska“ i „Madam Baterflaj“. Njegov opus obuhvata i druge značajne opere kao što su „Devojka sa Zapada“, „Lastavica“ i „Turandot“, koja se smatra njegovom „labudovom pesmom“.
Izložba „Pučinijeve heroine“ će pružiti sveobuhvatan uvid u značaj ženskih likova u Pučinijevim djelima, kao i u njihov uticaj na izvođače i publiku. S obzirom na bogatu tradiciju ovih opera u Srbiji, izložba ima potencijal da dodatno osvetli njihovu važnost i popularnost u domaćem kulturnom kontekstu.
